Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2750 K.2025/1048

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; tarafların paydaş olduğu dava konusu 256 ada 10 parselde bulunan besihaneyi 1990'lı yıllarda müvekkilinin yaptığını, taşınmazda ayrıca 2 katlı evin bulunduğunu, betonarme yapıda bulunan bu evin alt katının samanlık, üstünün ev olarak kullanıldığını, binanın 1977 yılında 220.000,00 TL karşılığında yaptırdığını, müvekkilinin babasının 50.000 Mark (150.000,00 TL) kredi çektiğini, başlangıçta bu paraların verildiğini, kalan paranın da iş bitiminde verildiğini, o senelerde müvekkilinin babasının Almanya'da çalıştığını ve kredi çektikten sonra Türkiye'de bulunan ailesine hiç para gönderemediğini,

müvekkilinin diğer kardeşleri küçük olduğu ve okudukları için tekstilde çalışarak evin geçimini sağlamak zorunda kaldığını, asgari ücretle çalıştığını ve kazandığı paraları annesine verdiğini, dava konusu 1855 ada 6 parselde bulunan 3 katlı eve de müvekkilinin katkıda bulunduğunu, çatı hariç kaba inşaatın müvekkilinin babası tarafından yaptırıldığını, müvekkilinin serbest hayvancılık işiyle uğraştığı için 1994 yılında kendisine ait olan 23 adet büyükbaş hayvanı kestirip sattığını, elde edilen parayla evin geri kalan bütün yapımını üstlendiğini belirterek muhdesatın tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının 1979 senesinin sekizinci ayında askere gittiğini ve yirmi ay askerlik yaptığını, murislerinin Almanya’da çalıştığını, 256 ada 10 parselde bulunan 2 katlı evin davacının ifadesinin aksine 1978 yılında yapıldığını, 70.000,00 Mark kredi çekildiğini, muris ... ... tarafından çekilen krediyle yapılan bu ev için davacı tarafından bir masrafta bulunulmadığını, murisin 1993 yılında kesin dönüş yaptığını, yanında da 130.000 Mark parayla geldiğini, bu parayı değerlendirmek istediğini ve ev yapmaya karar verdiğini, davacının 25 adet büyükbaş hayvan kestirdiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, bahsedilen besihanede 7-8 hayvanın ancak beslenebileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, muhdesatın muris tarafından Almanya’da çalışarak elde ettiği kazancı ile yaptırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 256 ada 10 parsel içerisinde bulunduğu iddia edilen besihanenin parsel içerisinde kalmayıp bitişiğindeki tescil harici yerde kaldığının anlaşıldığı, dava konusu 1855 ada 6 parselde bulunan 3 katlı evin davacı tarafından yapıldığının tespit edilemediği, kaldı ki davacı tarafından katkısı olduğu kabul edilse dahi söz konusu katkının iyileştirme niteliğinde olup bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmadığı,

256 ada 10 parselde bulunan 2 katlı evde yapılan bir takım tadilat ve iyileştirmelerin davacı tarafından yapıldığı ispatlanmış ise de bunların bağımsız bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmayıp iyileştirme niteliğinde olduğu sebepsiz zenginleşme davası açma hakkının bulunduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, mahkemece iddialarının yanlış değerlendirildiğini, besihanenin 256 ada 10 parsel içerisinde bulunmayıp tescil harici alanda kaldığı gerekçesiyle reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, tescil harici yerde kalsa da muhdesatın aidiyetine dair iddialarının ispatlanmış olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR