Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2967 K.2025/906

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 1580 ada 9 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan ... ...'in bulunamaması nedeniyle 3561 sayılı Kanun gereğince Kırşehir Defterdarının kayyım tayin edildiğini, taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini, kayyımla idare edilen paya isabet eden satış bedelinin kayyım bürosunun Halk Bankasındaki hesabına aktarıldığını belirterek kayyımla idare süresi 10 yılı aştığından TMK'nın 588. maddesi gereğince ... ...'in gaipliğine ve taşınmaz satılmış olduğundan hissesine düşen satış bedelinin işlemiş faiziyle birlikte davacıya devrini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, usul ve yasaya uygun olarak açılmayan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; atanan kayyımın TMK'nın 477/1. maddesinde düzenlenen temsil kayyımı niteliğinde olduğu, dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı olarak atanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 3561 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre temsil kayyımı atanması mümkün olmadığından İl Defterdarının yönetim kayyımı olarak atandığını, ayrıca Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/299 Esas sayılı dava dosyasında temsil yetkisi verildiğini, Eğer defterdar temsil kayyımı olarak atanacak olsaydı 3561 sayılı Kanuna göre değil 4721 sayılı Kanun'un 426. maddesine (743 sayılı Kanun 376. maddesi) göre atama yapılması gerekeceği, Mezkûr kararda açıkça 3561 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre kayyım atanmasına karar verildiğine göre kayyımın temsil kayyımı olduğu değerlendirmesinin hukuken uygun olmadığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi gereğince gaiplik kararı verilmesi ve malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Yapılan inceleme sonucunda temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR