KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2024/3049 E., 2024/3579 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Karar
- Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 31. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/260 E., 2022/288 K.
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Dava; ölünceye kadar bakma sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 07.05.2024 tarihli ek karar ile, temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğundan davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.
Ek karar davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesininin 07.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre; harçlandırılarak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 300.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2024) itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.280,00 TL’nin altında kalmaktadır.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/3049, K. 2024/3579, 12 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama