Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3474 K.2025/2052

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu taşınmazın 30.04.2020 tarihinden itibaren davalıların işgalinde olduğunu, aralarında bir akdi ilişki bulunmadığını ileri sürerek; el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davaya konu taşınmazların davacının mülkiyetinde olduğu ve davalıların davaya konu taşınmazlara el attıkları, davacının iddialarını ispat ettiği, davalılar ise davacı ile aralarında kira sözleşmesi yapılmış olduğunu, ilk yıl için aylık 1.500,00 TL, ikinci yıl için aylık 2.000,00 TL kira bedelinde anlaştıklarını ileri sürdükleri, iddiaya konu kira sözleşmesindeki bir yıllık kira bedeli miktarının tanıkla ispat sınırı üzerinde olması nedeniyle bu iddialarının senetle ispatlamaları gerektiği ancak ispatlayamadıkları,

davacının el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edebileceği, talep miktarı olan 100,00 TL ecrimisilin davacıya ödenmesine karar verilmiş ancak davalıların davacıya yapmış oldukları kira bedeli ödeme dekontları dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldüğünde davacının talep edebileceği bir ecrimisil bedelinin davadaki talep miktarı bakımından kalmadığı,

davacı vekilinin 13.07.2022 tarihli beyan dilekçesindeki talebin iddianın genişletilmesi niteliğinde olduğu ve davanın ıslahı olarak ileri sürülmemiş olduğu” gerekçesiyle davanın kısmen kabul-kısmen reddiyle el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: “davaya konu taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğu ve 2018 yılında Sivas İl Sağlık Müdürlüğünce ‘Aile Sağlığı Merkezi’ olarak kullanılmak maksadıyla kiralandığı,

kiracı İl Sağlık Müdürlüğü yetkilisi tarafından davacıya gönderilen 16.03.2020 tarihli yazı ile davaya konu taşınmazla ilgili kira sözleşmesinin 30.04.2020 tarihinden itibaren feshedileceğinin belirtildiği ve aynı yazıda taşınmazda hizmet veren aile hekimleri tarafından sözleşmenin yapılmaması halinde kiralanan yerin boşaltılacağının bildirildiği, davacı tarafın, davalı olarak gösterilen aile hekimlerinin kira bedeli olarak 1.500,00 TL’den fazla ödeme yapmayacaklarını belirtmeleri ve bu teklifin kabul edilmemesi nedeniyle davalılarla taşınmazın kiralanması konusunda anlaşamadıklarını ve akabinde eldeki davanın açıldığını ileri sürdüğü,

davalı tarafın ise aksini savunarak davacıyla aylık 1.500,00 TL'ye taşınmazın kiralanması konusunda anlaştıklarını, davacının hesabına her ay anlaşılan kira bedelinin ödendiğini, davacının da herhangi bir itirazda bulunmadığını, dolayısıyla taşınmazı sözleşme nedeniyle kullandıklarını belirttiği, davalı tarafın belirttiği aylık kira bedeline göre yıllık kira bedelinin 18.000,00 TL olup dava tarihi itibariyle tanıkla ispat sınırının üzerinde olduğu,

davalı tarafın ödeme iddiasında bulunması ve davacı tarafından davalıların ödediği banka belgelerinin dosyaya sunulması nedeniyle bu belgeler yazılı delil başlangıcı niteliğinde olup davalı tarafın kiracılık savunmasının da tanıkla ispatının mümkün hale geldiği, davalılarca davaya konu taşınmazı şifahi kira sözleşmesine dayanılarak kullanıldığından haksız işgaler olarak değerlendirilmelerinin mümkün olmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesiyle davalı tarafın istinaf talebinin kabulüyle kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında bir kira sözleşmesi bulunmadığını, davalıların fuzuli şagil olduklarını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR