Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3528 K.2025/1674

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 38173 ada 8 parselde yer alan taşınmazın bedeli gerçekte davacı tarafından ödenmiş ise de annesinin üzerine tescil ettirdiğinden dolayı davacı ve davalıya annesinden miras kalmış olarak göründüğünü, ortaklığın satış yolu ile giderilmesi için dava açıldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmaz üzerinde bulunan 2 adet betonarme ev, ahır, beton duvarla örülü açık ahır, eve bitişik ocak bulunan yapı, evin bahçesindeki tel çit, samanlık ve ağaçların davacıya ait olduğunu ve değerlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ortaklığın giderilmesi davasını sürüncemede bırakmak için bu davanın açıldığını, taşınmazın üzerindeki yapıların müvekkilinin ve eşinin katkıları ile mirasbırakanları tarafından yaptırıldığını, davacının adına kestirdiği sözde fatura ile hak iddiasında bulunduğunu, davacının emekli ikramiyesi ile başka bir taşınmaz aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tarafların murislerinin maddi durumunun iyi olduğunu, 20519 ada 1 parsel sayılı taşınmazın muris adına kayıtlı iken 29.01.2015 tarihinde satıldığı ve yerine herhangi bir taşınmaz alınmadığı gibi murislerinin kendi ihtiyaçları için kullandığının davacı tarafından ispatlanamadığını, bu yerin satılıp davaya konu muhdesatların yapılması için kullanıldığı ayrıca davalının salt memur maaşıyla muhdesatları tek başına inşaa etmesinin zorluğu, murislerin variyetli olması nazara alınarak muhdesatların salt davacının emek ve gelirleri ile yapıldığı ispat edilemediğinden davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, ancak dava değeri ve bu değer üzerinden hesaplanacak yargılama harçları ve vekâlet ücretinin davalının tapu kaydındaki 1/2 payı oranında belirlenmesi gerekirken muhdesatın tamamı üzerinden belirlenmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle yeniden hüküm kurarak davanın reddine, davalının hisse değeri üzerinden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; muhdesatların yapım tarihinin 2009-2010 yılı olduğu konusunda çelişki olmamasına rağmen murise ait olup 2015 yılında satılan taşınmazın parası ile muhdesatların yapıldığı kanaatine varılmış olmasının başlı başına hatalı olduğunu,

a.Muhdesatın kim tarafından, kimin adına ve hesabına yaptırıldığını ispat için ilgili yıllara ait banka hesap dökümlerinin celp edilmediğini,

b.Muhdesatın yapımı için gerekli olan malzemelerin satın alındığını gösterir fatura, çiftçi kayıt sistemi belgeleri, cari hesap dökümü, işletme belgeleri ile tüm tanık beyanlarının muhdesatların davacı tarafından kendi adına ve hesabına yapıldığını ispatladığını,

c.Davacının emekli ikramiyesi ve eşine ait ziynetlerin dava konusu taşınmazın yapımında kullanıldığını,

d.Davacı tanıklarının, muhdesatın davacı nam ve hesabına yapıldığına dair beyanda bulunduğunu ancak davalı tanıklarının bilgilerinin duyuma dayalı olduğunu ve bir kısmının da davacı beyanlarını desteklediğini, davalının oğlu ve eşinin beyanlarının hükme esas alınmasının hatalı olduğunu,

e.Davalının tanık listesinde olmayan tanığın dinlendiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın muhdesatların tamamına yönelik olması nedeniyle müvekkilinin istinaf giderlerine mahkum edilmesi, vekâlet ücreti ve yargılama harçlarının daha düşük hesaplanmasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR