Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3547 K.2025/4132

Bozmaya uyularak verilen Mahkeme kararı duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.10.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde davacı vekili ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde. İstanbul ili, ... ilçesi, ...

Mahallesi, 2 38... parsel sayılı kadastral taşınmazda 300 m²’lik hisse sahibi iken, yapılan ıslah imar planı uygulaması sonucunda davacının hissesinden 96 m² düzenleme ortaklık payı kesildiğini, kalan 204 m²'lik hissesine karşılık 312 m² alanlı 8 89... parselde 156/312 pay verildiğini, 48 m²'lik payın da bedele dönüştürüldüğünü, davacının binasının bulunduğu dava konusu 9 08... parsel sayılı imar parselinin ise davacıya verilmeyerek davalı adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, ...

Belediye Encümeninin 22.06.19 90... sayılı ıslah imar planı na ilişkin kararın İstanbul 2. İdare Mahkemesince iptal edildiğini ve iptal kararının kesinleştiğini ileri sürerek. 9 08... parsel sayılı taşınmazın 204 m² sine denk gelen hissesinin iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.04.2017 tarihli kararı ile tapu kaydının dayanağı olan imar uygulama işleminin iptaline karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin 13.04.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine; Dairemizin 18.10.2021 tarihli ve 2025/2501 Esas, 2021/1980 Karar sayılı ilâmında; davacının dava konusu 8 89... parsel sayılı taşınmazının Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/187 Esas, 2017/189 Karar sayılı ilâmı ile kamulaştırılmasına karar verildiği göz önüne alınarak değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği açıklanarak karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/114 Esas, 2018/194 Karar sayılı kamulaştırma davası ve 2014/241 Esas, 2018/181 Karar sayılı kamulaştırmaksız el atma nedeniyle tazminat davaları sonucunda 8 89... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ve kamulaştırma bedeli olarak 140.000 TL’nin davacı ...’e yasal faiziyle ödenmesine karar verildiği, kararın 01.10.2018 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kamulaştırma davasında idarece paranın ödenmiş olması idare mahkemesinin kararını ortadan kaldırmadığını, ... Belediye Encümeninin 22.06.1990 günlü, 671 sayılı kararının iptal edildiğini, dolayısıyla oluşturulan uygulamanın da dayanaksız kaldığını, davacının bahsi geçen kamulaştırma bedelini iade etmeye hazır olduğunu, daha önce de bu hususta mahkemeye beyanda bulunulduğu ancak dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, imar uygulamasının iptal edilmesi nedeniyle yolsuz tescile dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR