Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3673 K.2025/1716

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1164 ada 3 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan ...’in bulunmaması sebebiyle bu paya Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2001 tarihli ve 2002/1215 Esas, 2002/1199 Karar sayılı kararıyla defterdarın kayyım atandığını, adı geçen taşınmaz üzerindeki ortaklığın 2003 yılında satış yoluyla giderilmesinin kararlaştırıldığını, davaya konu edilen payın satış bedelinin kayyım bürosunun banka hesabına aktarıldığını, adı geçen paydaşın malvarlığının kayyımla idare süresinin 10 yılı geçtiğini ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 588. maddesi gereğince paydaş ...’in gaipliğine ve payın satış bedelinin işlemiş yasal faizi ile birlikte müvekkiline devredilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/135 Esas, 2022/469 Karar sayılı kararında "...Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/1215 Esas, 2002/1199 Karar sayılı ilâmı gereği ...'in Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/460 Esas sayılı dosyasında temsil edilmek Esas No: 2024/3673üzere mahallin en büyük mal memurunun kayyım olarak tayinine karar verildiği, ilgili karara göre atanan kayyımın 4721 sayılı Kanun'un 477/1 maddesinde düzenlenen temsil kayyımı niteliğinde olduğu, bu nedenle kayyımın dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı olarak atanmadığı için yasada belirtilen on yıllık resmi yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği..." şeklindeki gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli ve 2022/2494 Esas, 2024/1303 Karar sayılı kararında "...4721 sayılı Kanun'un 588. maddesinde belirli malvarlığının yönetiminden bahsedildiğine göre bu maddede belirtilen kayyımın yönetim kayyımı olduğu, eldeki davada ise dava konusu taşınmaz pay malikinin ortaklığın giderilmesi davasında temsilinin sağlanması için temsil kayyımının atandığı, yönetim kayımı atanmasının söz konusu olmadığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde 1. Atanmış olan kayyımın temsil değil yönetim kayyımı olduğunu, 2. Kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi uyarınca gaiplik ve malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR