Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3695 K.2025/2475

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; dava konusu taşınamazda davalının ... olduğunu ileri sürerek; ecrimisil talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “2013- 2014- 2015-2016-2017-2018 yıllarına ait 5 adet hava görüntüsü irdelendiğinde 2013-2014 ve 2015 yıllarına ait görüntülerde uyuşmazlık konusu taşınmazın boş olarak tutulduğu, ilk defa 08.02.2016-15.07.2016 ve 2017 tarihli görsellerde boş olmasına rağmen asfalt, mucur ve türevi dökülmek üzere otopark yapmak üzere hazırlandığı, 2018 yılına ait hava görsellerinde taşınmazın büyük ölçüde otopark olarak kullanılarak işgal edildiğinin sabit olduğu, dava konusu taşınmazın 01.03.2013 tarihinden dava tarihine kadar olan süre içinde kesintili olarak taşınmaza müdahalenin bulunduğu, davalı tarafça müdahalenin durdurulduğuna dair kanıt arz edilmediği” gerekçesiyle davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “taşınmazın Marmaray ana kalkış istasyonunun hemen yanında yer aldığı, otopark olarak kullanılacak alanın haftanın günlerine göre kapasite durumları tespit edilerek ecrimisil tutarının hesaplandığı, dosyaya temin edilen hava fotoğraflarından taşınmazın ilk defa 08.02.2016 -15.07.2016 ve 2017 tarihli görsellerde boş olmasına rağmen asfalt, mucur ve türevi dökülmek üzere otopark yapmak üzere hazırlandığı,

2018 yılına ait hava görsellerinde taşınmazın büyük ölçüde otopark olarak kullanılarak işgal edildiğinin anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın otopark olarak kullanılarak davalı tarafça işgal edildiği, karşılığında davacı tarafa herhangi bir bedel ödenmediği, davalının bu kullanımının akdi veya kanuni dayanağının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mahkemenin ıslah dilekçesini esas alarak hüküm tesis ettiği, ticari avans faizine hükmedilmesinin mümkün olmadığı,

Mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve haksız işgalin hava fotoğrafları da dikkate alınarak dosya kapsamına göre 01.03.2016 tarihi başlangıç tarihi kabul edilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen hükümde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı” gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b/1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; ecrimisil başlangıcının 29 Ekim 2013 tarihi esas alınarak belirlenmesi ve hükmedilecek tazminata avans faizi uygulanması gerektiğini, yargılama giderlerinin eksik hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Davalı vekili temyiz dilkeçesinde; bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, ecrimisil hesaplamasının otopark geliri üzerinden yapılmış olmasının hukuka aykırı olduğunu, son bir yılda herhangi bir işgal olmadığı halde bilirkişi raporunda son 1 yıllık sürecin dahil edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR