Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3921 K.2025/2508

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ...’ın, 2021 yılında ölen ... ...’in yasal mirasçısı olduğunu, anneleri ... ...‘den daha önce 1987 yılında ölen babası ... ...’e ait olan ...’deki taşınmazın eşi ... ... ve müşterek 4 çocuğun üzerine tescil edildiğini, muris ... ...’in taşınmazının 2001 yılında dönemin parasıyla 70 milyar TL’ye satıldığını, satıştan anne ... ...’e payı oranında 20 milyar TL, müşterek çocuklara ise 12.500’er TL verildiğini, murisin eşi ... ...’in mirasından kendi payına düşen 20 milyar TL ile davalı ...’e İstanbul ili, ... ilçesi 16327 ada 86 parsel 2 No.lu taşınmazı satın aldığını, muris ... ...’in,

davalıya yönelik karşılıksız kazandırmada bulunduğunu, söz konusu kazandırmanın terekeye iadesinin gerektiğini, muris ... ...’in yapmış olduğu 20 milyar TL’lik kazandırmanın denkleştirme anındaki değerine göre terekeye iadesinin gerektiğini, kazandırmanın 2001 yılında yapılmış olması ve aradaki 20 yıllık geçen zaman nedeniyle denkleştirme anındaki değerin taraflarınca tespit edilemediğini belirterek, taşınmazın değerinin taraflarınca bilinmesinin mümkün olmaması nedeniyle, davanın belirsiz alacak davası olarak kabulüyle, şimdilik 1.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 11.05.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile; talep sonucunu değiştirerek davalarını, muris ... ...'in davalıya yapmış olduğu 550.000,00 TL değerindeki kazandırmanın denkleştirmeye tabi olduğunun tespiti olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; babası ... ...’den kalan ...'deki taşınmazın annesi ... ... ve 3 kardeşi adına tescil edildiğini, apartmanın 1999 depremi sonrası hasar görmesi nedeniyle yıkıldığını, 2001 yılında ailece alınan ortak karar ile dairenin satışa çıkarıldığını, dairenin 68.000,00 TL’ye satıldığını, 2001 yılındaki satıştan elde edilen paranın 8.000,00 TL’si ile apartmanın yeniden inşaatı sürecinde yapılan harcamalardan kalan borcun ödendiğini, geriye 60.000,00 TL’nin tüm mirasçılar arasında paylaşıldığını, ... ilçesi, 16327 ada 86 parsel, 2 numaralı taşınmazın tüm bedelinin annesi tarafından karşılanmadığını,

kendisinin 1993 yılından 2001 yılına kadar hem açık öğretim fakültesinde okuyup hem de çalışarak biriktirdiği para ve annesinin de yardımı ile tapunun kendisi üzerine yapılmak suretiyle satın alındığını, daireyi alırken annesinin üzerine intifa hakkı tanındığını, annesi ile aynı evde ikamet etmesi nedeni ile annesi ile birlikte evin geçimini sağladıklarını, annesinin 2012 yılında kendine ait olan intifa hakkından tapuda işlem yaparak feragat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının miras paylaşımı yapılmadığından, taraflar arasında tenkis davası da olmadığından tespit davası açmakta hukuki yararının bulunduğunu, b. Uygulama ve doktrinde, denkleştirme davasının tespit davası olarak açılmasının olanaklı olduğunun kabul edildiğini, c. Denkleştirme bedelinin tespitine yönelik ikame edilen davada hukuki yararlarının bulunduğunu ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, murisin sağlığında yaptığı iddia edilen karşılıksız kazandırmanın denkleştirmeye tabi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR