Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3964 K.2025/2154

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava konusu 60 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, müvekkili ile davalılar arasında 133 numaralı bölüm için kira sözleşmesi yapıldığını, ancak davalıların sözleşme kapsamında bulunmayan üst katı da haksız olarak kullandıklarını, 133 numaralı bölüm için de kiraların ödenmediğini, .......,Kaymakamlığı tarafından söz konusu yerin işgal edildiğinin tespit edildiğini, ancak Kaymakamlığın 31.12.2020 tarihli ve 9 sayılı kararı ile işgalin bir yıldan uzun süredir devam ettiği anlaşıldığından işlem yapılmadığını ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkillerinin taşınmazı Üsküdar 11. Noterliğinin 30.05.2016 tarihli ve 23141 yevmiye numaralı kira sözleşmesine dayanarak kullandığını, kira sözleşmesi yapılırken taşınmazın tek numarası olup 133/A numarası bulunmadığını, taşınmazın bütün olarak kiralanmış olduğunu, müvekkillerinin taşınmazı daha yararlı hâle getirmek amacıyla merdiven yaptığını, merdiven yapılması üzerine Belediyenin üst kata 133/A numarasını verdiğini, davacının yapılan yeniliği kendi lehine çevirerek çıkar sağlamaya çalıştığını, sözleşmede işyeri olarak istediği şekliyle kullanabileceği hususunda şerh düşüldüğünü, davacının taşınmaza ara sıra geldiğini,

davalıların alt ve üst kullandığını gördüğünü ve sözleşmeye aykırılık olduğu hususunda herhangi bir uyarıda bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşifte üst kattaki dükkan ile bodrum arasında fiilen bir merdiven olmadığı, kiralanan 133 No.lu bodrum ile 133/A No.lu üst kattaki dükkanı birbirine bağlayan bir merdiven olmadığı, dolayısıyla her iki bölümün aslında birbirinden ayrı olduğunun anlaşıldığı, diğer delillerin de birlikte değerlendirilmesi sonucunda, davalıların üst kattaki dükkanı işgal ettiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile el atmanın önlenmesine, 66.652,00 TL ecrimisil alacağının yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın çekilen fotoğrafları ve Belediye tarafından gönderilen panoramik görüntüler incelendiğinde, davalının fiilen 2A numaralı bodrum katı kiraladığı, ancak sözleşmede 133 numaralı dükkanın kiralandığının yazıldığı, davacının davalıya 133/A yazılı yeri kiraya vermediğini ispatlayamadığı,

taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve uzun süreden beri kullanım dikkate alındığında, davalının 133/A numaralı yeri kullanımında kötü niyetin varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, Bölge Adliye Mahkemesinde sözü edilen panaromik görüntülerin dosyada bulunmadığını, 133/A kapı numarasının kira sözleşmesinin imzalandığı tarihten önce oluştuğunu, kira sözleşmesinde yalnızca 133 yazıldığını, 133/A numaralı yerin sözleşme kapsamında olmadığını, her iki bölüm arasında içeriden bir bağlantı bulunmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ve davalılardan Selcan Tiken arasında 30.05.2016 tarihinde "Yavuz ... Mahallesi ... ..... Caddesi No: 133 Arnavutköy" adresinde bulunan "boş dükkan" vasıflı yere ilişkin aylık 1.500,00 TL bedel karşılığında kira sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır.

11.04.2022 tarihinde taşınmazın bulunduğu yerde yapılan keşifte Mahkemece yapılan gözlemde, "üst kattaki dükkanla bodrum arasında fiilen bir merdiven ve bağlantı olmadığı, bodrumun girişinin yandan olduğu" belirtilmiştir.

Alt katta ve davaya konu olan üst katta bulunan bağımsız bölümler arasında içeriden bir bağlantı bulunmadığına ve davalı tarafça da içeride bir tadilat yapıldığı savunulmadığına göre; kiralandığı tarihte dışarıdan ayrı ayrı girişlerinin bulunduğunun kabulü gereklidir.

Ayrıca davalı taraf savunmasında, kira sözleşmesi yapıldığı tarihte 133/A kapı numarasının bulunmadığını, taşınmazın bir bütün olarak kiralandığını, kiracının alt katta bulunan dükkana kullanım kolaylığı olması amacıyla yan sokaktan merdiven ve kapı yaptığını, bu nedenle Belediye tarafından ayrı numara verildiğini ileri sürmüş ise de, Belediyenin 13.12.2021 tarihli yazısında 133/A kapı numarasının kira sözleşmesinin yapılmasından önce, 06.01.2015 tarihinde Belediye ve Adres Kayıt Sisteminde oluşturulduğu bildirilmiştir.

Taraflar arasında yapılan 30.05.2016 tarihli kira sözleşmesine konu olan yer 133 kapı numaralı bağımsız bölüm olduğuna göre, Bölge Adliye Mahkemesince kira sözleşmesinin yapıldığı tarihte Adres Kayıt Sisteminde bulunduğu hâlde kira sözleşmesinde yazılı olmayan 133/A kapı numaralı bağımsız bölümün kira sözleşmesi kapsamında kullanıldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR