Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/4501 K.2025/2457

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

7990 ada 21 parsel sayılı kargir dükkan ve arsa vasıflı taşınmazın tarafların 09.03.1993 tarihinde vefat eden murisleri ...'dan miras yoluyla intikal ettiğini, davalının 1998 yılından bu yana taşınmazı hiç bir bedel ödemeden kullandığını, müvekkillerinin ve diğer hissedarların taşınmazdan faydalanmasına izin vermediğini, şifâhi uyarılara rağmen haksız yararlanmayı sürdürdüğünü, müvekkilleri tarafından Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/2652 Esas sayılı dosyasında açılan ortaklığın giderilmesi davasına ilişkin dava dilekçesi ve eklerinin davalıya 13.11.2021 tarihinde tebliğ edildiğini ve intifadan men koşulunun gerçekleştiğini belirterek,

davalının taşınmaza haksız müdahalesinin önlenmesine, geriye dönük 5 yıllık dönem için şimdilik 10.000,00 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların ecrimisil talebi kabul edilse bile intifadan men şartının davacılar tarafından ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı 25.10.2021 tarihinde gerçekleştiğini, dava konusu taşınmaz dükkan olup 2 katlı olduğunu, taşınmazın giriş katını müvekkilinin, 2. katını ise davacıların kullandığını ve eşyalarının bulunduğunu, davacılar ve diğer tüm hissedarların aralarında sözlü anlaşma yaparak dava konusu dükkanın giriş katının kullanımını müvekkiline bıraktıklarını, bunun karşılığında kendilerinin de dükkanın ikinci katı ile fındık tarlarısını kullandıklarını, taraflar arasında yıllardır bu yönde sözlü anlaşma bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu Samsun ili, ... ilçesi, ...

Mahalle 7990 ada 21 parsel sayılı 172,12 m² yüzölçümlü taşınmazın kargir dükkan ve arsası vasfında tam hisse ile 09.03.1993 tarihinde vefat eden ... adına kayıtlı iken 25.10.2021 tarihinde taraflar ve dava dışı mirasçıları adına intikalinin yapıldığı, hâlen iştirak hâlinde mirasçıları adına kayıtlı bulunduğu, taşınmaz üzerinde kat irtifakı/kat mülkiyeti kurulu bulunmayan iki katlı yapı bulunduğu, zemin kattaki dükkanın davalı tarafından kullanıldığı hususunda ihtilaf olmadığı,

taraflara eşit mesafedeki kardeşleri olan tanığın anlatımına ve dosya kapsamında toplanan delillere göre üst katın ise davacı ... ve zaman zaman diğer kardeşler tarafından mesken olarak kullanıldığı, birkaç yıldır ise boş olduğu, bu hâliyle davacıların taşınmazda kullanabilecekleri boş bir alan varken paydaş olan davalıdan ecrimisil ve taşınmaza müdahalesinin önlenmesini talep hakları bulunmadığı,

payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerektiği, bu yönde davacı tarafça açılan ortaklığın giderilmesi davasının kabul ile sonuçlanarak kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; 1.Davalının kullanımının davacıların rızasına dayanmadığını, tanık anlatımlarında bu hususun ispatlandığını, Mahkemece davalının tek ve davacılarla husumetli tanığının anlatımlarını dikkate alarak karar verilmiş olduğunu, 2. Üst katın davacılar tarafından mesken olarak kullanıldığı iddiasının davalı tarafından ispat edilememiş olmasına rağmen mesken olarak kullanıldığına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ve gerekçelendiremediğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR