Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/5215 K.2025/3455

Bölge Adliye Mahkemesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ilişkin kesin olmak üzere verdiği karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.09.2024 tarihli ek karar ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde "353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 353. maddesi birinci fıkra (a) bendi 6 numaralı hükmü gereğince Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesi hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.09.2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan onanması gerekir.