Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/70 K.2024/5388

Taraflar arasındaki komşuluk hukukuna dayalı muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılar ile davacı taşınmazlarının komşu olduğunu, davalılara ait taşınmazın arka bahçesinin davacıya ait taşınmazdaki evin ön giriş kısmına baktığını, davalılara ait 2 adet köpeğin kendi konutlarının arka bahçesinde bulunduğunu ve her iki köpeğin de günün her saatinde davacının konutuna gelen kişilere, zaman zaman başka yerlerden gelen hayvan seslerine havladıklarını ve uzun süre susmadıklarını, ayrıca sabah erken saatlerde de havlamaya başladıklarını, davacının konutunu yazlık olarak yılın 5 ayı kullandığını,

davalılara ait köpeklerin seslerinin komşuluk hukukundan kaynaklanan katlanma sınırlarını aştığını ileri sürerek, davalılara ait köpeklerin davalıların konutlarının ön tarafına ya da belirlenecek başka bir yere aldırılmak suretiyle muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, davalılara ait köpeklerin cinslerinin sibirya kurdu ve labrador Kanada cinsi olmaları nedeniyle binanın az güneş alan serin kısmında bulunduklarını, davalıların köpeklerinin, türleri gereği fazla havlamadığını ve böyle bir durumda davalıların müdahale ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararıyla; davalılara ait köpeklerin yabancılara ve yabancı seslere duyarlı oldukları, davalılara ait arka bahçe mesafesinin ve köpek kulübelerinin bulunduğu yer dikkate alındığında birbirine yakın iki bina arasında dar alanda köpeklerin çıkardığı seslerin yankının da tesiriyle rahatsız edici boyutlara ulaşacağı, köpeklerin sahibinin dışında herhangi bir kişiye, sese veya kokuya karşı tepki vermesi doğası gereği olsa da, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan seslere başkalarının katlanmasını beklemenin komşuluk hukuku ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf başvurusunda; köpek havlamalarının Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi Ve Yönetimi Yönetmeliğine göre gürültü kapsamına girmediğini, bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesinin doğru olmadığını, dosyadaki CD kayıtlarının müvekkillerinin izni olmadan alındığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece bilirkişi kurulu raporu, davacının meskeni ile köpeklerin bulunduğu yer arasındaki mesafe ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, rahatsızlık verici halin davacının katlanma sınırlarını aştığı belirlenmek suretiyle bilirkişi kurulu raporunda belirtilen önlemlere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyizinde; istinaf başvurusunda belirttiği esasa ilişkin gerekçelerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, komşuluk hukukuna dayalı muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683, 737, 750, 751 ve 761 inci maddeleri

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,