Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/775 K.2024/5637

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; dosya içerisine bütün bilgi ve belgeler getirtilip incelendiğinde 126 ada 85 parselde bulunan yaklaşık 532.462,59 m2'lik alanın müvekkillerinin murislerine ait olduğunu, taşınmazda 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 13. maddesinde belirtilen mera tahsis kararının tebliği, ilanı, itirazı ve kütüğe kayıt usulünün tamamen hukuka ve kanuna aykırı olarak gerçekleştirildiğini, bu nedenle mera vasfının kesinleşmesinden söz edilemeyeceğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu alan ile ilgili imar çalışması yapıldığını, imar uygulamalarının da gerçekleştirildiğini,

bu durumda dava konusu taşınmazın mera olma vasfının otomatik olarak zaten ortadan kalktığını ileri sürerek, 85 parselde bulunan mera kararının iptali ile müvekkillerinin murislerinden gelen ve müvekkilleri davacılara ait olan kısmın belirlenerek müvekkillerinin miras payları oranında adlarına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazda imar uygulamasının yapılmamış olduğunu, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 21. maddesine göre 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisap edilemeyeceğini, taşınmaz ile ilgili bütün bilgi ve belgelerin getirtilerek taşınmazda keşif yapılıp rapor alınması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 13. ve 21/2. maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı anlaşıldığından, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddia ve beyanlarını aynen tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mer'a tahsis kararının iptali, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tapu iptal ve tescil istemlerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR