Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1041 K.2025/5228

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyada ki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 137 57... parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından yapılan haksız müdahalenin men'i ile davalının taşınmazdaki dükkandan tahliyesini, ayrıca 30.05.2017 tarihinden itibaren yapmış olduğu haksız kullanıma ilişkin ecrimisil alacaklarının davalıdan tahsili ile taraflarına verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın davaya konu taşınmazı kira sözleşmesine istinaden kullandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "27.04.2011 tarihli kira sözleşmesinin ve bu kira sözleşmesinde tanınan alt kiraya verme yetkisi nedeniyle 24.04.2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin geçerli olduğu, davalının kullanımının haklı bir nedene dayandığı" gerekçesiyle davacının el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Vekâletnamenin yetkisiz olduğunu, kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu, 2. Kira ilişkisinin bulunmadığını, davalının haksız işgalci olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı müdahalenin men'i ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR