Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1099 K.2025/4814

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; murisi 26.01.1944 doğumlu ... ...'in 18.04.2013 tarihinde vefat ettiğini, murisin vefatından sonra Elmalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/233 Esas ve 2013/342 Karar sayılı ilâmıyla mirasçılık belgesinin düzenlendiğini, söz konusu ilâma göre murisin mirası (8) hisse kabul edilerek.

(2) hissesinin eşi (sonradan ölen) ....'e, (3) hissesinin oğlu davacı ...'e, (3) hissesinin de oğlu (gaip olan) ...'a isabet ettiğini, 2/8 pay sahibi...'in de Elmalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/248 Esas ve 2021/540 Karar sayılı ilâmı ile gaipliğine karar verildiğini, ...’ın da babasından önce 2005 yılında gaip sayıldığı için artık babası ...'ın mirasçısı olamayacağını belirterek, ... ...'in mirasçıları ile miras hisselerini gösterir yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ...... oğlu...'in miras bırakan ... ... ve ... evlilik dışı birlikteliklerinden doğduğunu, davacı ...'in, babası ... ...'in ölümünden sonra Elmalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/333 Esas ve 2013/342 Karar sayılı kararıyla veraset belgesi ile gaip...'in mirasçısı olduğunu kendi beyanları ile kabul ettiğini, bu veraset belgesini dayanak göstererek miras bırakan ... ...'e ait terekenin intikalini gerçekleştirdiğini, ... ...'den...'e intikal eden miras payından dolayı terekede bulunan taşınmazlar ve taşınırlarda hak sahibi olduğunu savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, Elmalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/233 Esas ve 2013/242 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline, muris ... ...'in mirasçıları ve paylarını gösterir yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine, muris ... ...'in, 18.04.2013 tarihinde ölümü ile miras meselesi 1 pay olarak kabul edilerek, 1 payın ... ve....'den olma ...'e aidiyetine, verasetin bu şekilde sübutuna karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ... oğlu gaip...’in, davacının kardeşi olduğunu, bu nedenle murisin terekesinde hakkı bulunmadığını,....’in bekar ve çocuksuz öldüğü için gaiplik ile ölümüne karar verildiğini, miras hissesinin üst soya intikalinin kanunun emri olduğunu, bu hususta tereddüt bulunmadığını, in miras payının ½'sinin babası ...’a ½ hissesinin ise anne ...'e kaldığını, ... ... ...'in yasal mirascısı olduğundan, ... 'in de mirasçısı sıfatını taşıdığını, mirasçılık belgesinde ...'e de pay bırakılması gerekmekte iken bu hususun yerel Mahkemece ihmal edilerek aleyhe karar verildiğini,

Mahkemece miras hukukunun ilgili maddelerine atıfta bulunmadan karar tesis edildiğini, miras hukukunun hükümleri uygulanmadan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR