Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1211 K.2025/2067

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16. maddesi uyarıca açılan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 30.01.2025 tarihli ek kararında, dava değeri temyiz sınırı altında olduğundan temyiz dilekçesinin kesinlikten reddine karar vermiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının adına tescilini talep ettiği 1782 parselin yapı kayıt belgesi düzenlenen 190 m2'sinin değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamış, ek kararın onanması gerekmiştir.