Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1227 K.2025/2696

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde. Ordu ili, ... ilçesi, ...

Köyü 102 ada 9 parselde bulunan kargir iki katlı ev ve fındık bahçesinin davalı ...'in üzerine kayıtlı olduğunu, davacı ...'in davalı ...'in kızkardeşi olduğunu, dava konusu 9 parsel üzerine yapılan zemin kat hariç iki katlı evi, davalının kardeşi ile birlikte yaptıklarını, tapu kayıtlarında gözüken evin bitişik nizam iki ev şeklinde yapıldığını, evin inşaatının temelinin davalı ile birlikte atıldığını, bitişik nizam yapılan evin kapılarının ayrı olduğunu, ortak merdiven olmadığını, ancak 62 metrekarenin davacının kızkardeşi ...'in diğer tarafının ise davalı ...'e ait olduğunu,

davacı ...'in ev inşaatının bitme zamanı geldiğinde tapu işlemlerinin yapmak istediğinde davalı kardeşinin "kadastro geçecek geçerken ben evini ve harmanı yazdırırım" demesi üzerine kadastro çalışmasını beklettiğini, yıllar geçmesi ve diğer kardeşlerinin uyarması üzerine tapu müdürlüğüne sorduğunda kendi yaptırdığı evinin tapu kayıtlarında davalı kardeşi üzerine görüldüğünü ve tapuyu vermediğini belirterek davacı tarafından yaptırılan köy evinin davacıya ait olduğunun tespitine ve beyanlar hanesinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. 12.03.2019 tarihli dilekçe ile ...'e ait olan 102 ada 8 parsel üzerine de taşan dava konusu taşınmazın davacıya ait olduğunun tespiti ile beyanlar hanesinin düzeltilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tamamının davalı üzerine kayıtlı olduğunu, muhtesatın arza tâbi olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde iki katlı kagir bina bulunduğunu ve davacının muhdesat üzerinde hiçbir hukuki hakkı bulunmadığını, davayı açmakta hukuki yararı da olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 2. Dâhili davalı ... duruşmada davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonraki yasal on yıllık süresi içinde açıldığı, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, dosya içerisindeki tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın 1. ve 2. normal kat davacı tarafından inşa edildiğinin ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne. Ordu ili ... ilçesi ... Mahallesi, ...

Mevkii, 102 ada 9 parselde taban alanı 41,57 m² olan betonarme evin zemin katı (bodrum katı) hariç, bir ve ikinci katının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, tapunun beyanlar hanesine tesciline, 102 ada 8 parselde taban alanı 28,68 m² olan betonarme evin zemin katı (bodrum katı) hariç, bir ve ikinci katının davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, tapunun beyanlar hanesine tesciline karar verilmiş, davanın niteliği gereği davanın açılmasına davalılardan ... sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri yalnızca davayı kabul etmeyen davalı ... üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece 102 ada 9 parsel üzerindeki yapı ile 102 ada 8 parsel üzerindeki yapının beyanlar hanesine şerhine karar verilmesi gerekirken tesciline denmesi suretiyle hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, ayrıca davaya sonradan dâhil edilen davalı ...'in davaya dâhil edildikten sonraki ilk celsede davayı kabul etmiş olduğu, bu davalı açısından yargılama masrafları ile vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesi ile başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; arzın mülkiyetinden bağımsız olarak mülkiyet hakkı oluşturacak şekilde dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesinin doğru olmadığını, Mahkemece kabulüne karar verilen bu davada açılmış bir ortaklığın giderilmesi ya da kamulaştırma davası olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kadastro öncesi meydana getirilmiş muhdesatın beyanlar hanesine davacı adıyla eklenmesi istemine ilişkindir.

Davaya konu taşınmazlardan 102 ada 9 parsel sayılı taşınmazın maliki tesis kadastrosu ile davalı ..., 102 ada 8 parsel sayılı taşınmazın maliki ise tesis kadastrosu ile dâhili davalı ... ... iken güncel tapu kayıtları incelendiğinde; 24.11.2023 tarihli işlem ile her iki taşınmazda davalılar ile birlikte davacı ve dava dışı kişilerin de malik hâline geldiği görülmüştür.

Dava konusu taşınmazın üçüncü kişiye temliki re’sen dikkate alınması gereken bir husus olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125. maddesi uyarınca diğer tarafa önel verilerek seçimlik hakkını kullanması istenmelidir. Anılan maddeye göre seçimlik haklar;

"1.Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür."

O hâlde; dava konusu taşınmazlarda yargılama sırasında malik hâline gelen kişiler olduğu gözetilerek davacıya 6100 sayılı Kanun'un 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkının hatırlatılması oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözden kaçırılarak yargılamaya devam olunup karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR