Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1355 K.2025/2223

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı ile davalıların iştiraken malik olduğu 115 ada 313 parsel ile 121 ada 39 parsel sayılı taşınmazlar hakkında devam eden ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu açıklayarak, her iki taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacının emek ve sermayesi ile yapıldığını belirterek, dava konusu çeşitli muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; dava konusu yapıların tarafların murisi tarafından yapıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.02.2016 tarihli, 2014/439 Esas ve 2016/99 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin III nolu başlıkta belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01.03.2021 tarihli ve 2019/85 Esas, 2021/1708 Karar sayılı ilamında; davalıların sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedildikten sonra, tespiti istenen unsurların kalıcı yapı niteliğini haiz olup olmadığı hususunda bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın, taleplerin tamamı muhdesat kabul edilerek davanın kabulüne ve muhdesatın aidiyetine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile; 115 ada 313 parsel sayılı taşınmazdaki beton kazık ile 100 ocak fındık ve 16 adet ceviz ağacı, 121 ada 39 parselde bulunan beton kazık, 80 adet değişik cinste meyveli ve meyvesiz ağaç ve fidanı, 12 m derinliğinde su kuyusu, kömürlük, kulübe şeklindeki muhdesatın davacı ... tarafından ihdas edilmiş olduğunun tespitine, davacının, muhdesat niteliği olmayan dikenli tel, kafes, plastik yüksek tünel (sera), PVC su deposu, garaj, hidrofor, elektrik panosu, soğutucu pet, fan ve kalorifer kazanından oluşan teferruatlarla ilgili talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu muhdesatın tarafların murisi tarafından yapıldığını, davacının hiçbir katkısı olmadığını,

b. Taşınmaz üzerinde bulunan tavuk çiftliği nedeniyle davalılara düşen kazancın davacı tarafından ödenmediğini,

c. Reddedilen kısma ait bir temyizlerinin bulunmadığını,

d. Keşif tarihinde beş yaşında olan ağaçlar yönünden kabul kararı verilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, zira keşiften beş yıl önce muris sağ iken dikilmiş ağaçların davacıya ait olamayacağını ileri sürmektedir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece davanın kısmen reddi kararı yönünden temyiz itirazları bulunduğunu,

b. Reddedilen yapıların sökülüp yeniden kullanılamayacağını, bu nedenle asıl kalıcı yapılar ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR