Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1367 K.2025/4692

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dâhili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 7 51... (eski ....) parsel sayılı taşınmaz mera vasfı ile özel sicile kayıtlı iken imar planı içine kaldıktan sonra mülga ... Belediyesi adına tescil edildiğini, adı geçen Belediye adına açılan tapu iptali ve tescil sonucu bu Belediye adına kayıtlı tapu kaydı iptal edilerek intifa hakkı söz konusu Belediyeye ait olmak üzere mera vasfıyla özel siciline kayıt ve tescil edildiğini, taşınmazın şu an uygulama imar planı revizyon kapsamında kısmen yolda kısmen de ağaçlandırılacak alanda kalması sebebiyle tahsis amacı değiştirilip Hazine adına tescil edildiğini ve taşınmaz üzerindeki intifa hakkının Hazinece değerlendirilmesinin mümkün olamayacağını ileri sürerek tapu kaydındaki intifa hakkının terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı, davaya cevap vermemiştir. 2.Dâhili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; tapu kaydındaki şerhin Mahkeme kaydına dayanılarak tesis edildiğini ve şerhin terkin edilmesini gerektirecek herhangi bir durumun söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli ve 2020/291 Esas, 2021/350 Karar sayılı kararındaki "...dava konusu taşınmazın mera vasfından çıkarılarak ham toprak vasfı ile davacı ... hazinesi adına tescil edildiği, intifa hakkı sahibi kurumun yasa ile kapatılmış olması, mevcut imar durumu, vasıf değişikliği nedeni ve kullanma amacının değiştiği..." gerekçesiyle davanın kabulü ile "Bursa ili, .... ilçesi, ...... Mahallesi, 751 ada, 176 parselin tapu kaydındaki tamamı zerinde '... Belediyesi Lehine İntifak Hakkı Vardır' şerhinin kaldırılmasına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dâhili davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2025 tarihli ve 2024/1604 Esas, 2025/103 Karar sayılı kararındaki "...dava konusu taşınmaz Bursa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/248-411 sayılı kararı ile intifa hakkı davalı belediyeye (mülga ...

Belediyesi) ait olmak üzere mera vasfı ile Hazine adına tescil edildiği, daha sonra imar uygulaması sonucu 03.08.2007 tarihinde dava konusu taşınmazın tahsis amacı değiştirilerek 'ham toprak' vasfı ile Hazine adına tescil edildiği, böylece taşınmaz mera vasfında olduğu için tapu kaydına konulan 'tamamı üzerinde ...

Belediyesi lehine intifa hakkı vardır' şeklindeki şerhin taşınmaz mera vasfını yitirdiğinden konusuz kaldığı, intifa hakkının yasal dayanaktan yoksun hâle geldiği, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Dâhili davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; 1.Şerhin terkin edilmesini gerektirecek herhangi bir durumun söz konusu olmadığını, 2.Eksik inceleme sonucunda hükmün tesis edildiğini, 3.Aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin gerektiğini, 4.Kararın hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, intifa hakkının terkisi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dahili davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR