Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1681 K.2025/2683

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Köyü, 111 ada 373, 109 ada 366, 108 ada 363 ve 106 ada 388 parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza davalılar tarafından tecavüz edildiğini, bu hususta idare kurulu kararı ve belgelerinin bulunduğunu, bu nedenle keşif yapılarak davalıların hangi parsele ne kadar tecavüzde bulunduğunun tespit edilerek, meydana gelen zararın tespiti ile söz konusu tespit edilen miktarın davalılardan tahsil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar yargılama aşmasındaki beyanlarıda; ceza dosyasında tespit edilmiş olan eski hale iade için gerekli olan masrafları yatırdıklarnı, dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazlara herhangi müdahalelerinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.01.2016 tarihli, 2013/446 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile; "...davalıların yapılan keşifte söz konusu taşınmazları kullanmayı bıraktıkları, bilirkişi raporunda sadece ağaç sökme işlemi için gereken miktarın belirtildiği, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/6 Esas sayılı dosyası incelendiğinde ağaç sökme ve taşınmaza yeniden mera vasfını kazandırmak için 11.428,00 TL bedelin yatırdığının anlaşıldığı..." gerekçesiyle "...konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine ...." karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Mahkemenin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 09.12.2020 tarihli, 2017/879 Esas, 2020/8218 Karar sayılı ilamı ile; "...dava konusu mera parselleri üzerine davalılar tarafından fıstık ağacı dikilmek suretiyle tecavüzde bulunulması nedeniyle 3091 sayılı Kanun uyarınca Kaymakamlık İdare Kurulu tarafından 22.10.2012 tarihinde men kararının alındığı ve ceza davasının açıldığı,

davalıların men kararından sonra ceza dosyasında belirlenen eski hale getirme bedeli olan 11.428,00TL'yi eldeki dava açıldıktan sonra 04.11.2013 tarihinde yatırdığı, davacı Hazine'nin dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olduğundan yargılama gideri ve vekâlet ücretinde davacı Hazine'nin sorumlu tutulmasının doğru görülmediği..." gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2.Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 28.04.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2021/182 Karar sayılı karar ile; "....konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda (IV.2.) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 1. Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, davanın hangi sebep veya sebeplerle reddedildiğinin karardan anlaşılamadığını, bu nedenle hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, 2. Bilirkişi raporlarının hüküm tesis etmeye elverişli olmadığını, 3. El atmanın önlenmesi ve kâl talepleri yönünden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR