Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1778 K.2025/2636

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 235 ve 3647 parsellere davalıya ait 3646 parseldeki duvar ve bahçe tuvaleti olan yapının taşkın olduğunu, el atmanın önlenmesini, duvar ve yapının kâl'ini, şimdilik 50,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Dâhili davalılar vekili cevap dilekçesinde; 45 yıllık rızai ve fiili kullanım olduğunu, davalının iyiniyetli olduğunu, fahiş zarar hâlinde uygun bedel karşılığında taşkın kısmın davalılara verilmesinin uygun olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çaplı taşınmaza el atmada iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği, rızai kullanım savunmasının ispatlanamadığı, tanık beyanları ve dosya kapsamından dava konusu taşınmazların davalı tarafından davacının rızası hilafına kullanıldığının anlaşıldığı ve davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dâhili davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava değerinin 14.019,60 TL olması nedeniyle karar tarihi itibariyle istinaf sınırı olan 17.830,00 TL'nin altında olduğundan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Dâhili davalılar vekili, yargılama aşamasındaki savunmalarının yanı sıra davanın mahiyeti itibari ile kesinlik sınırına tâbi olmayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR