Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2154 K.2025/4111

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; muris ...'ın 17.08.2010 tarihinde vefat ettiğini, ölüm tarihinde miras bırakanın terekesinin borca batık olduğu hususunun Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/298 Esas, 2013/130 Karar sayılı ilâmı ile de tespit edildiğini, ...'ın üzerine kayıtlı herhangi bir malvarlığının bulunmadığını beyan ederek, miras bırakanın borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; muris ...'ın vefatından sonra mirasının ...'a geçtiğini, ...'ın da 16.05.2021 tarihinde vefat ettiğini, davacıların mirası reddetmeleri için belirlenen kanuni süreyi aştığını, bu nedenle mirasçıların mirası kayıtsız şartsız kazanmış olduğunun kabulü gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; bir kısım ... mirasçıları tarafından, davalı ... aleyhine, terekenin borca batık olduğu, mirasın hükmen reddine karar verilmesi istemi ile Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/298 Esas sayılı dosyası ile açılan davada, davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2013/14375 Esas, 2014/8158 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilerek hükmün kesinleştiği, usul ekonomisi gereğince aynı konularda başkaca bir araştırma yapılmadığı ve davacıların murisin terekesini kabullendiklerine dair bir kanıt bulunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvuru dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. İlk Derece Mahkemesince verilen kararın taraflarına 25.04.2023 tarihinde tebliğ edildiğini, aynı gün istinaf başvurusunda bulunduklarını, Bölge Adliye Mahkemesince verilen süreden ret kararının yanlış olduğunu, b. Muris ...’ın 2010 yılında vefat ettiğini, ardından mirasın ...’a geçtiğini, ...’un mirası reddetmediğini, ...’un 2021 tarihinde ölümünden sonra mirasçılarının da yasal sürede mirası reddetmediklerini, c. Mahkemece gerekli araştırma yapılmadan karar verildiğini beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345. maddesinde “(1) İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 3 45... . maddeleri uyarınca süreden reddine karar verildiği, ancak dosya kapsamındaki ve Uyap sistemindeki belgeler incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı vekiline 25.04.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin aynı gün 25.04.2023 tarihinde Uyap sistemi üzerinden istinaf dilekçesi sunduğu, dilekçenin sisteme kaydedildiği, istinaf başvuru süresinin son gününün ise 09.05.2023 gününe rastladığı görülmekle, davalı vekilinin süresi içinde istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; davalı vekilinin süresinde sunmuş olduğu istinaf dilekçesi ile ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın esastan incelenmesi gerekirken, istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiş olması usule aykırı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR