Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2215 K.2025/3181

Mahkemenin 04.01.2016 tarihli "davanın açılmamış sayılmasına" yönelik kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 25.10.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 25.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

01.10.2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girmiş, anılan Kanun'un 450. maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

Bu bağlamda 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinde, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı açıkça düzenlenmiştir.

1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi hükmü uyarınca asliye hukuk mahkemelerince verilen kararlara karşı tebliğden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun'un 432/4 hükmü gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Mahkeme tarafından verilen karar davacıya 20.01.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 18.10.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.