Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2311 K.2025/4440

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin mirasbırakanı ... 'un 25.04.2005 tarihinde öldüğünü, mirasbırakanın ölümünden kısa bir süre önce 36 18... parsel sayılı taşınmazda bulunan 6 katlı apartmanını davalıya satış işlemi yapmış gibi göstererek devrettiğini, bu işlemin mirasbırakanın kendisinden önce ölen oğlu ... tarafından evlat edinilen müvekkilini mirastan mahrum bırakmak amacıyla yapıldığını belirterek, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının müvekkilinin miras hissesi oranında iptali ile müvekkili adına tesciline, bu talep kabul edilmediği müvekkilinin saklı payına vaki tecavüz miktarında tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili 12.02.2024 tarihli ıslah dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras hisseleri nispetinde müvekkilleri adına tesciline, olmadığı takdirde mahfuz hissesine vaki tecavüz miktarında tenkisine, davalı tercih hakkını bedel ödemek şeklinde kullandığında saklı paya tecavüz eden kısım için hesaplanacak miktarın yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlemde muvazaa söz konusu olmadığını, mirasbırakanın başka mirasçıları ve malvarlığının bulunduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.10.2020 tarihli ve 2020/276 Esas, 2020/388 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne 52.324,14 TL tenkis bedelinin, tercih tarihi olan 03.10.2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 22.04.2024 tarihli ve 2024/917 Esas, 2024/2149 Karar sayılı kararıyla; tenkise tâbi taşınmazın karar tarihindeki değeri belirlenerek bu değerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak miktarının davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davalının tercih hakkını kullandığı 03.10.2013 tarihinde belirlenen değer üzerinden hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmında belirtilen gerekçeyle davanın kabulüne 1.317.287,40 TL tenkis bedelinin tercih tarihi olan 03.10.2013 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, faiz başlangıç tarihinin tercih hakkının kullanıldığı tarih olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın tercih tarihindeki değerine sabit tenkis oranı uygulanarak sonuca gidilmesi gerektiğini, yanılgılı değerlendirmeyle karar verildiğini ifade ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tenkis istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Bölünmez Mal Vasiyetinde" başlıklı 564. maddesine göre değerinde azalma meydana gelmeksizin bölünmesine olanak bulunmayan belirli bir mal vasiyeti tenkise tâbi olursa, vasiyet alacaklısı, dilerse tenkisi gereken kısmın değerini ödeyerek malın verilmesini, dilerse tasarruf edilebilir kısmın değerini karşılayan parayı isteyebilir. Tasarruf konusu malın vasiyet alacaklısında kalması durumunda, malın tenkis sebebiyle vasiyet borçlusuna verilmesi gereken, aksi hâlde tasarruf oranı içinde kalan kısmının karar günündeki değerinin para olarak ödetilmesine karar verilir.

Somut olayda; hüküm altına alınan tasarruf edilebilir kısma karşılık gelen 1.317.287,40 TL miktarındaki alacak, 4721 sayılı Kanun'un 564/2 hükmü uyarınca karar tarihi esas alınmak suretiyle belirlendiğinden, alacağa karar tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, tercih hakkının kullanıldığı 03.10.2013 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan husus bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR