Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2625 K.2025/3688

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kayden davacıya ait 2337 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan daireyi mesken olarak kullandığını, davalının mülkiyet iddiasıyla açmış olduğu İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/614 Esas ve 2014/283 Karar sayılı davasının reddedildiğini ve davalının kullanımının haksız olduğunu ileri sürerek; el atmanın önlenmesine, şimdilik 10.980,00 TL ecrimisilin işlemiş faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davalının ayni hak iddiası ile davacıya karşı açmış olduğu davanın red ile sonuçlandığı ve kesinleştiği, davalının savunmalarının tapu iptali ve tescil davasında da öne sürüldüğü, ancak yapılan yargılama neticesinde kabul görmediği, davalının kullanımının haksız olduğu, taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davasının 2009 yılında açıldığı, başlangıçta var olan rızanın bu tarihte ortadan kalktığı, bu kapsamda 25.01.2017 olan dava tarihinden geriye yönelik 5 yıllık ecrimisil başlangıç tarihinin 26.01.2012 olacağı, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davalı vekiline gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakta ise de davalı vekilinin 29.12.2022 tarihli dilekçeyi sunduğu tarihte gerekçeli kararı öğrendiği,

bu dilekçesinde taraflarına usulüne uygun tebligat yapılmasını müteakip istinaf kanun yoluna başvuru haklarını saklı tuttuklarını bildirerek avukatlık adresine yeniden tebligat çıkartılmasını ve istinaf kanun yoluna başvurmak üzere yasal süre tayinini talep ettiği, dilekçede istinaf başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmediği, kararda kamu düzenine aykırılık bulunmadığı” gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 342/2-e, 355 ve 352/1-d maddeleri uyarınca davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; taraflarına yapılan tebligatın usulsüz olduğunu, kararın hatalı olduğunu belirterek bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının davalı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, davalı vekilinin 29.12.2022 tarihli, istinaf kanun yoluna başvuru haklarının saklı olduğunu bildirir dilekçe sunmuş olduğu, usulüne uygun bir şekilde gerekçeli karar tebliğ edilmemiş olan tarafa yönelik olarak istinaf incelemesi yapılmış olmasının doğru olmadığı açık olup davalı vekiline usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğiyle sonucunun beklenmesi gerekirken bu eksiklik yerine getirilmeden karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde davalı tarafa tebliği için İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

VI. KARAR