KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2025/2800 E., 2025/3594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/3394 E., 2023/538 K.
- İlk derece mahkemesi
- Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/760 E., 2022/1645 K.
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2025 tarihli ek kararı ile ortaklığın giderilmesine ilişkin verilen kararlara karşı temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle davacı asilin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Ek karar davacı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, kesin olduğu gerekçesiyle davacı ...’ın temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362/1-(b) hükmünde; "Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4. maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan söz konusu ek kararın onanması gerekir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/2800, K. 2025/3594, 11 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama