Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2813 K.2025/3790

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı Hazine vekili, davalı ..., davalı ..., davalı ..., davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 8227 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar, taşınmazın aynen taksimi suretiyle ortaklığın giderilmesini isterken, bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.01.2016 tarihli kararıyla; davanın kabulü ile dava konusu 8227 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 21.01.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılardan ..., ..., ... ve katılma yoluyla Hazine vekili temyiz isteminde bulunmaları üzerine; Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 16.12.2019 tarih ve 2016/11697 Esas, 2019/8675 Karar sayılı kararı ile; davalı ...'a vasi tayini gerekip gerekmediğinin araştırılması gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma kararına uyan Mahkemenin 20.10.2022 tarihli kararı ile davanın kabulüne, dava konusu 8227 ada 1 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, satış bedelinden öncelikli olarak muhtesatlara isabet eden oranların ödenmesine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı hissedar ... mirasçısı ..., davalı ..., davalı ... ve ..., davalı ... ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmaları üzerine; Dairemizin 28.12.2023 tarih ve 2023/5593 Esas, 2023/6613 Karar sayılı kararı ile taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın aynen taksimi mümkün olmadığından davanın kabulüne, dava konusu 8227 ada 1 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, satış bedelinden öncelikli olarak muhtesatlara isabet eden oranların muhdesat sahibi paydaşlara ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; aynen taksimin mümkün olduğunu, kat mülkiyeti kurulabileceğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... temyiz dilekçesinde; kararın hatalı verildiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Davalı ...; fiili taksim olduğunu, her hissedarın evi olduğunu, muhdesat davası açmak için süre verilmediğini, taraf teşkilinde hatalar olduğunu, hissedar olmayan kişilerin taraf olarak gösterildiklerini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

4. Davalı ... temyiz dilekçesinde; hissenin düşük hesaplandığını, vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

5. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; yeterince araştırma yapılmadığını, aynen taksimin mümkün olduğunu belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR