Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2850 K.2025/4330

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İdareye ait olan 10 77... parsel sayılı taşınmazın ...'ın işgalinde bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 01.10.2016-29.03.2020 tarihleri arasında tahakkuk eden 35.712,58 TL işgal tazminatının dönem sonlarından itibaren kademeli işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; taşınmazın vakfa devredilmesinden sonra kirayı nereye ödeyeceğini bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanılmaksızın davacı İdareye ait taşınmazın haksız olarak kullanıldığı, bilirkişi raporu ile talep edilecek miktarın hesaplandığı gerekçesiyle 18.636,00 TL ecrimisil tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı aleyhine 17.076,58 TL davanın reddedildiği, İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibari ile istinaf edilebilme miktar sınırının 17.830,00 TL olduğu, şu hâlde davacı aleyhine hükmedilen miktarın istinaf kanun yoluna başvuru miktar sınırı altında kaldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; talep edilen miktarın 35.712,80 TL olduğunu, alınan raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR