KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2025/3148 E., 2026/745 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2025/874 E., 2025/987 K.
- İlk derece mahkemesi
- Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/543 E., 2025/19 K.
Karar Metni
423 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından düzenlenen ödeme emrinin iptaline, yürütmenin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Dava dilekçesinin HMK 114/1-b ve 115/2 maddeleri gereğince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine, görevli mahkemenin Antalya Vergi Mahkemesi olduğuna" karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davacı taraf ecrimisil ihbarnamesinin iptali talebinde bulunduğundan mahkemece yargı yolunun caiz olmaması,
eldeki davada İdari Yargının görevli olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi yerinde ise de yargı yolu bakımından görevsizlik kararları sonrasında davaya başka bir mahkemede devam edilmesi söz konusu olmayıp kendine has usul kuralları bulunan farklı yargı yerinde yeniden açılacak bir davanın söz konusu olduğu ve bu davanın adli yargı yerindeki davanın devamı niteliğinde olmadığı,
bu sebeple davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücreti takdir edilmemesi yerinde olmamıştır.” gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile karar bu nedenle kaldırılıp dava dilekçesinin HMK 114/1-b ve 115/2 maddeleri gereğince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine, görevli mahkemenin ANTALYA VERGİ MAHKEMESİ olduğuna karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, ecrimisil ihbarnamesinin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/3148, K. 2026/745, 12 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama