KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2025/3333 E., 2025/3450 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/2478 E., 2025/1053 K.
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/175 E., 2023/39 K.
Karar Metni
466 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; murislerinden kalan taşınmazda, murisinin eski çalışanı davalının, murisin ölümü ile iş sözleşmesinin sona ermiş olmasına rağmen taşınmazı haksız kullanmaya devam ettiğini, bu konuda ihtarname de gönderildiğini belirterek müdahalenin men'i ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.
II. CEVAP
Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının davacıların murisine ait evde hizmet işlerini gördüğü, hizmet işlerini görürken evde kaldığı, murisin ölümü ile iş sözleşmesinin sona erdirildiği ve evden çıkması için kendisine bir aylık (01.03.2018'e kadar) süre verildiği, davalının evde kalması için hiçbir haklı nedeni olmadığı, davacıların murisinden kalan taşınmazdan çıkması için davalıya süre vermeleri de gerekmediği, dolayısıyla davalının davacılara ait evde haksız olarak kaldığı gerekçesiyle ecrimisil talebinin kabulüne, yargılama devam ederken anahtarların teslim edilmesi nedeniyle el atmanın önlenmesi davası konusuz kaldığından el atmanın önlenmesi istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun müdahalenin men'i yönünden esastan reddine (kesin olmak üzere), ecrimisil yönünden istinaf dilekçesinin miktardan reddine (temyiz kanun yolu açık olmak üzere) karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kesinlik yönünden verilen kararın hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu, öninceleme duruşmasında usulü yanlışlıklar yapıldığını, tüm delillerin dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16/2 hükmü uyarınca harca esas alınacak dava değeri el atılan taşınmazın dava tarihindeki değeri ile ecrimisil miktarının toplamı olmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta; el atılan taşınmazın dava tarihindeki değeri 400.000,00 TL, hükmedilen ecrimisil tutarı ise 10.300,00 TL olduğuna göre, dava değeri 410.300,00 TL dir. Bu değer, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi yapması için belirlenen kesinlik sınırının (2023 yılı itibariyle 17.830,00 TL) üzerindedir. O hâlde; Bölge Adliye Mahkemesince 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16/2 hükmü gözetilerek her iki talep bakımından da esastan istinaf incelemesi yapılması gerekirken, dava değeri hususunda yanılgılı değerlendirme yaparak ecrimisil talebi yönünden istinaf dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/3333, K. 2025/3450, 8 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama