Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/3455 K.2025/4086

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının dava konusu 4078, 45 55... parsel sayılı mera vasıflı taşınmazların 247.0 00... 'lik kısmına el attığını ileri sürerek meraya el atmanın önlenmesine, yapıların kaldırılmasına ve İdarece hesaplanan 135.850,00 TL mera geri dönüşüm bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin aleyhine dava konusu edilen taşınmazlar hakkında ... Kaymakamlığının 09.05.2019 tarihli ve 215.01-2019/4 sayılı kararla men kararı verildiğini, müvekkilinin ise taşınmazları tasarruf etmeyi bıraktığını, el atmanın önlenmesi talebinin haksız olduğunu, ot bedeli yönünden dava konusu taşınmazın öncesinde mera vasfında bulunmadığı, uzun yıllardır tarla olarak kullanıldığını, ot bedeline yönelik talebin haksız bulunduğunu, eski hâle getirmeye yönelik ot bedelini kabul etmemekle birlikte davacının talep ettiği miktarın ne şekilde yapıldığının belli olmadığını, bedele yönelik gerekçe bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların mera vasfında bulunduğu, yapılan keşifte taşınmazın ekili olduğu, davalı tarafından kullanılmaya devam edildiğinin anlaşıldığı, kadastro tutanaklarına göre davalının kullandığı Hazine arazilerine karşılık davalıya 4073 parsel sayılı taşınmazın verildiğini, 4073 parsel sayılı taşınmaz dışındaki yerlerin ise mera olarak tespit edilmesine rağmen mera vasıflı taşınmazların hâlen davalı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 4078,

45 55... parsel sayılı taşınmazlarda 247.000 m²'lik kısma davalı tarafından devam etmekte olan el atmanın önlenmesi ve kâline, eski hâle getirme bedeli olarak tespit edilen 135.850,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından yapılan incelemede dava konusu mera vasıflı taşınmazların davalının kullanımında bulunduğu, kullanımının bir hakka dayanmadığı, eski hâle getirme bedeli yönünden bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli bulunması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

ancak meraların kamu orta malı niteliğinde olması nedeniyle meraya el atmanın önlenmesi davalarının maktu harca tâbi olduğu, Mahkemece el atmanın önlenmesi yönünden nispi harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yargılama giderleri yönünden yeniden hüküm tesis edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların çok daha önceki zamanlarda mera vasfını kaybettiği, müvekkilinin taşınmazları tasarruf ettiği tarihlerde taşınmazların mera vasfında olmadığından ot bedeline hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğunu, diğer yandan hesaplanan ot bedelinin yüksek hesaplandığını, hesaplanan bedelin hangi esaslara göre hesaplandığının açıkça izah edilmediğini, bilirkişi raporunun eksik olduğunu, hükme esas alınamayacağını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının müvekkili lehine bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi, yıkım ve eski hâle getirme istemine ilişkindir. 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR