Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/374 K.2025/4198

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 532 numaralı mera parseline davalının ev, açık besi ahırı, buzağılık bahçe yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, eski hâle getirme bedeli olarak şimdilik 4.892,55 TL'nin davalıdan tahsili ile davalının müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalının davaya konu meraya ev, ahır ve bahçe yapmak suretiyle el attığı, mera vasfının bozulduğu, bilirkişi tarafından düzenlenen raporun objektif ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; büyükşehir yasası ile köylerin mahalle statüsüne dönüştürüldüğünü, dava konusu taşınmazın mera vasfını yitirdiğini, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların dikkate alınmadığını belirtmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, meraya el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR