Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/656 K.2025/4396

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yer alan taşınmazlarda hissedar olan ... eşi ...'nin kim olduğu ve yaşayıp yaşamadığının bilinmediği gerekçesiyle Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/2022 Esas, 2006/2330 Karar sayılı kararı ile Adana Defterdarının kayyım olarak tayin edildiğini ve malvarlığının o tarihten bu yana kayyım tarafından idare edildiğini belirterek ... eşi ...'nin gaipliğine, davaya konu taşınmazlardaki hissesinin iptali ile Hazine adına tapuya tesciline ve kayyımlık hesabında bulunan paranın Hazineye aktarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 08.08.2017 tarihi itibariyle ... eşi ...'nin kayyımlık hesabında 91.384,45 TL malvarlığı bulunduğunu bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama sırasında ... eşi ... mirasçısı olduğu iddiası ile ... tarafından davaya müdahale edildiği ve ... eşi ...'nin veraset ilâmının sunulduğu, Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/395 Esas, 2021/1141 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile davanın dayanağı olan Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin (Vesayet Hakimliği) 08.12.2006 tarihli ve 2004/2022 Esas, 2006/2330 Karar sayılı kayyımlık kararının kayyımla yönetilmesi istenen taşınmazlardaki tapu malikinin açık kimlik bilgilerinin tespit edildiği gerekçesi ile ortadan kaldırıldığı, mevcut durum itibariyle davaya konu talebin dayanağının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı Esas No: 2025/656

belirtilen kararı ile; gaiplik kararı verilen ... Eşi ...'ye iktisap eden taşınmazların kök parsellerinin incelenmesi neticesinde, Adana ...

Makamınca 1930 tarih ve sayısı dosya kapsamında bulunan Toprak Tevzi Komisyonu kararınca, Prizren Muhacciri ... oğlu ... adına yazılması ile ilgili karar alındığı, ... oğlu ...'nın 1930 yılında ölümüyle o dönem alınan mirasçılık belgesiyle Prizren Muhacciri ... oğlu ... adına yazılan taşınmazların 1930 tarihli mirasçılık belgesine göre 4/16 payının eşi ...

Karısı ...'ye, 12/16 payının ise çocukları ..., ..., ... ve ... adındaki çocuklarına kaldığı, ... eşi ...'nin oğlu olan ... hakkında da verilen kayyımlık kararının Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/722 Esas, 2019/1645 Karar sayılı ilâmı ile kaldırılarak kesinleştiği, Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/395 Esas, 2021/1141 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile davanın dayanağı olan Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin (Vesayet Hakimliği) 08.12.2006 tarihli ve 2004/2022 Esas, 2006/2330 Karar sayılı kayyımlık kararının,

kayyımla yönetilmesi istenen taşınmazlardaki tapu malikinin açık kimlik bilgilerinin tespit edildiği gerekçesi ile ortadan kaldırıldığı ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla gaipliğine karar verilmesi istenen kişinin kim olduğu ve ölü olduğu tespit edildiği gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; 1. ... eşi ...'nin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğini, 2. Mirasçılık belgesinin sunulmadığını, 3. Hakkında gaiplik kararı istenenin malvarlığının 10 yıl boyunca kayyım tarafından idare edildiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi hükmüne dayalı gaiplik ve bedelin Hazineye devri istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR