Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/961 K.2025/2625

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkiline ait olan ve ... ilçesi, ... Köyü, 1 parselde kayıtlı bulanan taşınmazı 13.09.2005 tarihinde müvekkilinin ekonomik durumunun sıkışık olmasından istifadeyle 50.000,00 TL'ye tapudan devraldığını, bu durumun gabin teşkil ettiğini, gabin nedeniyle ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/451 Esas, 2008/269 Karar sayılı kararıyla tapunun iptal edilip müvekkili adına tescil kararı verildiğini, bu kararın 17.12.2012 tarihinde karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleştiğini, gabinin iradeyi sakatlayan fiilerden olması nedeniyle manevi hakları ihlal ettiği gibi maddi zararlardan sorumluluğu da gerektirdiğini, müvekkilinin ... gibi turistik bir yerdeki taşınmazını her yaz kiraya vermesi engellenmiş olup,

2006 yazı ve 2012 yazı dâhil olmak üzere 7 yaz sezonu müvekkilinin taşınmazını kullanamamasına kiraya verememesine ve gelir kaybetmesine neden olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 16.02.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle; maddi tazminatın bilirkişi raporunda 89.108,00 TL belirlenmiş olması nedeniyle dava konusunu 79.108,00 TL artırdıklarını beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin gabin davası nedeniyle ödenen masraflarla taşınmazın değerinin iki katı masraf yaptığını, taşınmazın boş arsa niteliğinde olup üzerinde harabe şeklinde kaçak yapı olduğunu, taşınmazın bu niteliğinden dolayı davalının da mülkiyetinde olduğu süreçte kullanamadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.10.2023 tarihli ve 2023/301 Esas, 2023/618 Karar sayılı ilâmı ile yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin 19.10.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 26.02.2024 tarihli ve 2024/287 Esas 2024/1123 Karar sayılı ilâmında, Mahkemenin taleple bağlılık ilkesinin ihlalini doğuracak şekilde hüküm kurması, 10.05.2022 tarihli kararda 52.101,00 TL ecrimisile hükmedildiği ancak davalı yararına kazanılmış hak gözetilmeksizin toplamda 63.758,00 TL ecrimisile hükmedilmesi, davanın kısmi dava olduğu, davalı vekilinin ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunduğu,

10.000,00 TL dışında kalan hüküm kurulması alacak bakımından zamanaşımının kesildiğinden söz edilemeyeceği, ıslah tarihinden geriye doğru 5 yıl için ıslah artırım yapılabileceği, fazlası için zamanaşımı def'i nedeniyle artırım yapılamayacağı, Mahkemece hangi dönem için kaç lira ecrimisil tahsili gerektiğinin ve buna göre faizin başlama tarihinin diğer bir deyişle dönem sonlarının hükümde açıkça belirtilmesi gerektiği gerekçeleriyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Dairemizin 26.02.2024 tarihli bozma ilâmına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş ise de, Dairemizin 10.06.2024 tarihli ve 2024/2244 Esas 2024/3328 Karar sayılı ilâmı ile, karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne.

01.06.2006 ve 01.12.2006 tarihleri arasındaki dönem için 1.110,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2006 tarihinden, 01.01.2007 ve 01.12.2007 tarihleri arasındaki dönem için 1.230,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2007 tarihinden itibaren, 01.01.2008 ve 01.12.2008 tarihleri arasındaki dönem için 1.315,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2008 tarihinden itibaren, 01.01.2009 ve 01.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için 1.435,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2009 tarihinden itibaren,

01.01.2010 ve 01.12.2010 tarihleri arasındaki dönem için 1.525,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2012 tarihinden itibaren, kalan 11.659,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 16.02.2015 tarihinden itibaren, 01.01.2011 ve 01.12.2011 tarihleri arasındaki dönem için 1.640,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2011 tarihinden itibaren, kalan 12.550,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 16.02.2015 tarihinden itibaren, 01.01.2012 ve 01.12.2012 arasındaki dönem için 1.750,00 TL ecrisimil bedelinin yaz sezonu bitim tarihi olan 01.09.2006 tarihinden itibaren,

kalan 13.944,00 TL’sinin ıslah tarihi olan 16.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat talebi yönünden Mahkemenin 2013/226 Esas 2015/330 Karar sayılı ilk kararında manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği, kararın sadece davalı tarafça temyiz edildiği ve manevi tazminata ilişkin hükmün kesinleştiği anlaşıldığından davacının manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 1.Gerekçenin 4. sayfasında belirtilen 13.10.2023 tarihli beyan dilekçesinin ıslah talebini geri aldığına ilişkin bir talep dilekçesi olmadığını, sadece açıklama yaptıklarını, 2.24.08.2021 tarihli ek rarpoda sadece 5 yıl için 183.876,95 TL ecrimisil belirlendiğini, 3.Faiz başlangıcının her yılın 01.09. (yaz sonu) tarihleri olarak alınmasının bir dayanağının olmadığını, 4.Islah tarihinin 16.02.2015 olup davalı vasisine 31.03.2015 tarihinde tebliğ edildiğini, buna karşın zamanaşımı savunma tarihinin 17.03.2015 olup süresinde olmadığını beyan etmektedir.

C. Gerekçe

1. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, manevi tazminat ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR