Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2007/10690 K.2009/11982

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkalarının olması karşısında, hakkındaki cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

a- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla adli para cezası tayini,

b- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin l. Fıkrasının a, b, d ve e bentlerindeki haklarından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklarından ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL'ye indirilmesi; hükümden 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1. madde ve fıkrasının uygulandığı bölümün çıkartılarak yerine "sanığın 5237 sayılı Yasanın 53/1-a, b, d ve e bentlerinde öngörülen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde düzenlenen haklarında koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 1.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.