Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/107 K.2010/338

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

İlk hükmün, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasaların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi için bozulduğu dikkate alınarak.

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, 6136 sayılı Yasaya göre temel cezalar belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmünün 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olduğu; tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3.

Madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı; yine 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı, ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözetilip, 765 sayılı TCK. ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması ve değerlendirilmesi,

bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulama ve değerlendirmenin gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın, hükümle çelişen soyut gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,