Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/11107 K.2010/11940

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın silinme koşulları oluşmayan kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK.nun da tekerrür nedeniyle ceza artırımı öngörülmediği ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ve 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar taşıdığı gözönüne alınarak lehe hükümlerin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

Sanık müdafiinin lehe hükümlerinin uygulanması talebinin adli para cezasının taksitlendirilmesinide kapsadığı halde bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,