Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/11523 K.2010/369

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun tamamlanmış olması karşısında, teşebbüs hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, evden kovulmasına sinirlenerek içine benzin doldurduğu 2 adet şişeyi babası ve ağabeyinin birlikte ikamet ettikleri evin oturma odasının camından içeriye atmak suretiyle camların kırılmasına ve pencerenin altında bulunan tekli koltuğun yanmasına neden olma şeklinde gelişen eyleminde, olayın meydana geldiği konutun kime ait olduğu kesin olarak tespit edilip 5237 sayılı TCK.nun 167/2. madde ve fıkrasının uygulanma olanağı tartışılmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmadığı" irdelenip 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanık müdafiinin, lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar karar yerinde tartışılmadan, yasal olmayan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

d) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, sanığın maddenin 1. fıkrasının a, b, d ve e bentlerindeki haklarından hapis cezası tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklardan ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,