Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/12381 K.2010/12133

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın babası olan mağdura ait evi yakarak zarar vermesi eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2-a madde ve fıkralarında tanımı yapılan suçu oluşturacağı ancak aynı Yasanın 167/1-b madde ve fıkrasında mala zarar verme suçundan ceza verilemyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamış ve dosya kapsamı ve sanığın adli sicil kaydından anlaşılan kişiliği irdelenmiş olmakla tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen kendi altsoyu ile ilgili olarak velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağının hükümde belirtilmemesi,