Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/12537 K.2010/11738

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti bulunması karşısında hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinde belirtilen mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmamasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen temel adli para cezasının 450. TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının c bendinde belirtilen kendi altsoyu ile ilgili olarak velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağının hükümde belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 375 Türk Lirası cezası olarak ifadesi suretiyle ve hükme "5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının c bendinde belirtilen kendi altsoyu ile ilgili olarak velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağı" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.