Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/14361 K.2010/12701

Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62, 50. ve 51. maddelerinin ve sanık ... hakkında aynı yasanın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak, gerekçeli kararda gösterilen gerekçelerin yasal ve yeterli olması karşısında, tebliğnamede yer alan ve bu hususlara değinen bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Sanık ... hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca, sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği ve buna göre tekrar suç işleyip işlemeyeceği hususları değerlendirilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,