Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/14515 K.2010/11251

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına ve mahkemenin dayandığı gerekçeye göre tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanığın (c) bendinde sayılan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 6.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.