KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2008/14844 E., 2010/13243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
229 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın kasıtlı bir suçtan geçmiş mahkumiyeti bulunduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Şartları oluştuğu halde TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaının düzenlenmediği ve 5275 sayılı Yasanın 99. maddesine göre cezaların toplanmasının da infaz aşamasında kesinleşmiş hükümlere uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca (c) bendinde sayılan haklardan sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden cezaların toplanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ve yine hükümden "sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkarılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3. madde ve fıkraları uyarınca (c) bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2008/14844, K. 2010/13243, 30 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama