Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/17558 K.2010/10863

Gereği görüşülüp düşünüldü: İlk hükmün Yargıtay tarafından "sanığın hukuki durumunun 1/6/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesi ile bozulması üzerine duruşma açılıp bozmaya uyulduğu halde,

5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

765 sayılı TCK.nun lehe olduğunun belirlenmesi halinde 81. maddesinin de uygulanmasının gerekeceği 5237 sayılı TCK.nun lehe olması halinde ise tekerrürden dolayı bir ceza artırımı yapılamayacağı, 5237 sayılı TCK nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olması gözönüne alınıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,