Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/1771 K.2010/1613

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; ancak,

1- Sanık hakkında, "kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksun bırakılmanın, 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca koşullu salıverilme halinde son bulacağı gözetilmeden, aynı maddenin 2. fıkrasına göre hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksunluğa karar verilmesi,

2- Müsaderesine karar verilen suça konu sahte paranın ayrıca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan "Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümleri gereğince T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "sanığın cezasının infazı süresince 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına" ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında