Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/18063 K.2010/14433

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli sicil kayıtlarında, sanıklar ... ve ...’nın tekerrüre esas sabıkaları olduğu ve bu nedenle haklarında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişikin temyiz incelemesinde:

Sanığa tebliğ edilmesi için dairemiz tarafından gönderilen Yargıtay C.Başsavcılığı tebliğnamesinin, sanığın ölmüş olduğundan sözedilerek iade edildiği anlaşılmakla, onaylı nüfus kayıt örneği getirtilerek bu husus araştırılıp saptandıktan sonra bir karar verilmesi zorunluluğu,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, anılan maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümlede gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; ancak:

a) Aynı gerekçelerle temel hapis cezasının alt sınırdan, temel adli para cezasına esas gün sayısının ise alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

b) Sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken, “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar ile 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin “suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre” ve 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği” değerlendirmesi yapılması gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi,

c) Sanıkların 765 sayılı TCK.nunca verilmiş erteli para cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi gereğince aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,