Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/2122 K.2010/1051

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak, 1- Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zamanının yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırılık yapılması, 2- Suç ve karar tarihindeki yasal düzenlemelere göre sanığa 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmedilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirası'ndan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ve anılan yasanın 51. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre lehe erteleme koşulları taşıdığı gözönüne alınıp 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,