Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/4987 K.2010/8018

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davada doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki ...'nun müdahale hakkı bulunmadığı müdahele kararı verilmiş olması temyiz hakkı bahşetmeyeceğinden; müşteki Ramazan vekilinin bu suç yönünden temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre, hükmün CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca temyizi olanaklı bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık ... ve ... hakkında hayvan otlatma, mala zarar verme ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdahil ...'nun temyizinin

incelenmesinde, atılı suçların temas ettiği yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olup sanıkların savunmasının alındığı 22.2.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin dolmuş bulunduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrası gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

4- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suça konu silahın sanığın üzerinde yakalandığı anlaşılmakla, 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası yerine aynı maddenin 3. fıkrası ile uygulama yapılması cezanın alt sınırdan tayin olunması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

b- Somut olayda 765 sayılı TCK. ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu ve uygulamanın da buna göre yapılmasına karşın sanığa tayin olunan para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı Yasanın 52. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

c- Tekerrüre esas alınan Çavdır Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/90 esas ve 2002/41 karar sayılı 9.5.2002 tarihli ilamın infaz tarihinin araştırılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,