Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/5277 K.2010/4304

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3., CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi, bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması ve tüm unsurlarıyla yeni bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek; yine 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar taşıdığı gözönüne alınarak, sözü edilen lehe hükümlerin ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanması mümkün olabileceğinden 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü gözetilerek buna göre karşılaştırma ve değerlendirme yapılıp lehe yasa belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,